Przebudzenie.
Nie mam wątpliwości, że przebudzenie jest możliwe i że Pan da je nam, ale obawiam się, że powodem dlaczego go nie mamy teraz, jest to, że nasze „naczynia są nieoczyszczone. ” Nasza nieprawość powoduje, że oblicze Boże zakryte jest przed nami. Pokładamy nadzieję w naszych zdolnościach, naszych siłach, szukamy pomocy nawet u wrogów Bożych, a wszystko to doprowadziło nas do ślepego zaułku. Najważniejszego, czego nie szukamy, to oczyszczenia i przebaczenia naszych grzechów. Musimy zrozumieć i zdać sobie sprawę z tego, że tak długo, jak nie wyznamy naszych grzechów, Bóg nie może nam pomóc, a niebiosa pozostaną zamknięte nad nami. Jeśliby lud Boży zjednoczył się w wyznaniu swoich grzechów, wezwał do Boga z całego serca w szczerej modlitwie, to Bóg przyszedłby z pomocą, otworzył niebiosa i wylał na nas Swoje błogosławieństwo. Dopóki skrywamy swój grzech i nie chcemy ukorzyć się przed Nim, to Bóg nie może nam pomóc.
W Biblii mówi się o wylaniu późnego deszczu, o obiecanym, świeżym chrzcie Duchem Świętym, włącznie z większym i potężniejszym szumem z nieba. Kiedy to nastąpi, Duch Święty odnowi to, co jest cudowne: „Dozwól sługom twoim, aby głosili z całą odwagą Słowo twoje, gdy Ty wyciągasz rękę, aby uzdrawiać i aby się działy znaki i cuda przez imię świętego Syna twego, Jezusa.” (Dzieje 4:29-30).
Są dwa słowa, których wielu chrześcijan już więcej nie wypowiada: znaki i cuda. Dla całej generacji wierzących te słowa przypominają wiele nadużyć w tym zakresie w kościele. W czasie, kiedy wielu szukało prawdziwych dzieł Bożych, „ze znakami im towarzyszącymi”, szarlatani wykonywali fałszywe „święte dzieła”. Tak zwani uzdrawiający ewangeliści zrobili z tego cyrk – ofiarując „uzdrowienie” za pieniądze. Teraz, kiedy wielu z nas słyszy te dwa słowa, pojawia się w nas nieprzyjemne uczucie: strach przed fanatyzmem, zakłopotanie z powodu szyderstw, bolesne doświadczenia jakiegoś brata lub siostry, których wiara legła w gruzach z powodu tych wszystkich podróbek.
Tragiczne jest to, że wielu w Kościele Chrystusa już nie oczekuje, że Bóg kiedykolwiek uczyni jakiś cud. Diabeł też zna Pismo Święte i wie, że to, co przepowiedziane jest prawdziwe, inspirowane przez Ducha przebudzenie z uzdrawianiem. Dlatego też on już teraz promuje swoje własne, niemoralne zgromadzenia „uzdrowieńcze”. Na takich zgromadzeniach w centrum nie jest Chrystus, a raczej wywyższa się anioły lub kogoś z ludzi.
To co będzie miało miejsce w czasie wylania Ducha Świętego w dniach ostatecznych, to będzie radość w Duchu Świętym. Kiedy świat siedzi w mroku, świadectwem ludu Bożego będzie czysta radość. Podczas, gdy fundamenty społeczeństwa się rozpadają, naśladowcy Jezusa będą wielbić Boga, oferując pomoc i nadzieję dla tych, którzy będą w największej potrzebie.
Istnieją trzy ważne proroctwa
dotyczące wylania Ducha Świętego w czasach ostatnich. Dwa z nich są związane z
przebudzeniem, a jedno z osądem.
„A w domu Dawida i na mieszkańcach Jerozolimy
wyleję ducha łaski i czułości, i będą patrzeć na Niego, którego przebili ...„ (Zach. 12:10). W
tym zdumiewającym starotestamentowym proroctwie, Ten, który mówi, że wyleje
Ducha, mówi, że będą Go szukać. Ten, kto wylewa Ducha, jest tym, który został
przebity. To proroctwo dotyczy ducha
objawienia, które sprawi, że lud Izraela zrozumie, że ten, który został
przebity (ukrzyżowany), jest rzeczywiście Bożym Zbawicielem, Mesjaszem -
Jeszuą.
Drugie proroctwo jest jak pierwsze, ale bardziej
globalne.
„I będzie w dniach ostatecznych, mówi Bóg, że
wyleję Mojego Ducha na wszelkie ciało ... w te dni wyleję Mojego Ducha ...
„ (Dzieje 2:17-18).
Piotr, cytując proroka Joela,
który mówi o chrzcie Duchem Świętym i ogniu w dniu Pięćdziesiątnicy,
prawdopodobnie wskazuje, że w dniach ostatecznych nastąpi to samo wylanie Ducha
Świętego, ale o wiele szersze.
Wylanie Ducha Świętego w Jerozolimie, opisane
przez Zachariasza, jest częścią obietnicy, że „cały Izrael zostanie zbawiony
...” (Rzymian 11:26). Przyjęcie tego objawienia o Jeszua przez lud Izraela
doprowadzi do zbawienia ludu. Przebudzenie w Izraelu wiąże się ze światowym
przebudzeniem. Fragment wersetu „Mogę wylać mojego Ducha na wszelkie ciało ...”
odpowiada fragmentowi z innego wersetu: „Wyleję ducha na dom Dawida i na
mieszkańców Jerozolimy ...”
Pod koniec czasów ostatecznych
siedmiu aniołów otrzymało polecenie wylania siedmiu złotych czasz kary od Boga „idź i wylej siedem czasz gniewu Bożego na ziemię.
„ (Obj. 16:1)
Te czary gniewu rzeczywiście świadczą o łasce
Bożej i są ostatnim ostrzeżeniem przed potępieniem w jeziorze ognistym. Czary
gniewu – to ostatnia próba ocalenia tych, którzy zostaną posłani na wieczną
mękę.
Ten sam Duch Święty wzmacnia świętych, prowadzi
grzeszników do pokuty i osądza niegodziwców. Katastrofa i przebudzenie
występują jednocześnie. A Boże miłosierdzie i świętość są jawnie objawione
światu.
Drodzy bracia i siostry, prośmy więc w swoich modlitwach Boga o to wylanie Ducha Świętego w naszych czasach. Amen.
